२२-२४. अज्झत्तातीतादिदुक्खसुत्तं

१८९-१९१. ‘‘चक्खु, भिक्खवे, दुक्खं अतीतं अनागतं पच्चुप्पन्नं…पे… जिव्हा दुक्खा अतीता अनागता पच्चुप्पन्ना…पे… मनो दुक्खो अतीतो अनागतो पच्चुप्पन्नो. एवं पस्सं, भिक्खवे…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानाती’’ति.