१९. अज्झत्तातीतानिच्चसुत्तं
१८६. ‘‘चक्खु, भिक्खवे, अनिच्चं अतीतं…पे… जिव्हा अनिच्चा अतीता…पे… मनो अनिच्चो अतीतो. एवं पस्सं, भिक्खवे, सुतवा अरियसावको चक्खुस्मिम्पि निब्बिन्दति…पे… जिव्हायपि निब्बिन्दति…पे… मनस्मिम्पि निब्बिन्दति. निब्बिन्दं विरज्जति; विरागा विमुच्चति; विमुत्तस्मिं विमुत्तमिति ञाणं होति. ‘खीणा जाति, वुसितं ब्रह्मचरियं, कतं करणीयं, नापरं इत्थत्ताया’ति पजानाती’’ति.