२. बाहिरनन्दिक्खयसुत्तं

१५७. ‘‘अनिच्चेयेव, भिक्खवे, भिक्खु रूपे अनिच्चाति पस्सति, सास्स होति सम्मादिट्ठि. सम्मा पस्सं निब्बिन्दति. नन्दिक्खया रागक्खयो; रागक्खया नन्दिक्खयो. नन्दिरागक्खया चित्तं सुविमुत्तन्ति वुच्चति. अनिच्चेयेव, भिक्खवे, भिक्खु सद्दे… गन्धे… रसे… फोट्ठब्बे… धम्मे अनिच्चाति पस्सति, सास्स होति सम्मादिट्ठि. सम्मा पस्सं निब्बिन्दति. नन्दिक्खया रागक्खयो; रागक्खया नन्दिक्खयो. नन्दिरागक्खया चित्तं सुविमुत्तन्ति वुच्चती’’ति. दुतियं.