१०. उपादानियधम्मसुत्तं

१२३. ‘‘उपादानिये च, भिक्खवे, धम्मे देसेस्सामि उपादानञ्च. तं सुणाथ. कतमे च, भिक्खवे, उपादानिया धम्मा, कतमञ्च उपादानं? सन्ति, भिक्खवे, चक्खुविञ्ञेय्या रूपा इट्ठा कन्ता मनापा पियरूपा कामूपसंहिता रजनीया. इमे वुच्चन्ति, भिक्खवे, उपादानिया धम्मा. यो तत्थ छन्दरागो, तं तत्थ उपादानं…पे… सन्ति, भिक्खवे, जिव्हाविञ्ञेय्या रसा…पे… सन्ति, भिक्खवे, मनोविञ्ञेय्या धम्मा इट्ठा कन्ता मनापा पियरूपा कामूपसंहिता रजनीया. इमे वुच्चन्ति, भिक्खवे, उपादानिया धम्मा. यो तत्थ छन्दरागो तं तत्थ उपादान’’न्ति. दसमं.

लोककामगुणवग्गो द्वादसमो.

तस्सुद्दानं –

मारपासेन द्वे वुत्ता, लोककामगुणेन च;

सक्को पञ्चसिखो चेव, सारिपुत्तो च राहुलो;

संयोजनं उपादानं, वग्गो तेन पवुच्चतीति.