७. उपादानियसुत्तं

११०. ‘‘उपादानिये च, भिक्खवे, धम्मे देसेस्सामि उपादानञ्च. तं सुणाथ. कतमे च, भिक्खवे, उपादानिया धम्मा, कतमञ्च उपादानं? चक्खुं, भिक्खवे, उपादानियो धम्मो. यो तत्थ छन्दरागो, तं तत्थ उपादानं…पे… जिव्हा उपादानियो धम्मो…पे… मनो उपादानियो धम्मो. यो तत्थ छन्दरागो, तं तत्थ उपादानं. इमे वुच्चन्ति, भिक्खवे, उपादानिया धम्मा, इदं उपादान’’न्ति. सत्तमं.