६. सञ्ञासुत्तं

३२७. सावत्थिनिदानं. ‘‘यो, भिक्खवे, रूपसञ्ञाय छन्दरागो, चित्तस्सेसो उपक्किलेसो. यो सद्दसञ्ञाय… यो गन्धसञ्ञाय… यो रससञ्ञाय… यो फोट्ठब्बसञ्ञाय… यो धम्मसञ्ञाय छन्दरागो, चित्तस्सेसो उपक्किलेसो. यतो खो, भिक्खवे, भिक्खुनो…पे… अभिञ्ञा सच्छिकरणीयेसु धम्मेसू’’ति. छट्ठं.