३. विञ्ञाणसुत्तं

३२४. सावत्थिनिदानं. ‘‘यो, भिक्खवे, चक्खुविञ्ञाणस्मिं छन्दरागो, चित्तस्सेसो उपक्किलेसो. यो सोतविञ्ञाणस्मिं… यो घानविञ्ञाणस्मिं… यो जिव्हाविञ्ञाणस्मिं… यो कायविञ्ञाणस्मिं… यो मनोविञ्ञाणस्मिं छन्दरागो, चित्तस्सेसो उपक्किलेसो. यतो खो, भिक्खवे, भिक्खुनो इमेसु छसु ठानेसु चेतसो उपक्किलेसो पहीनो होति, नेक्खम्मनिन्नञ्चस्स चित्तं होति. नेक्खम्मपरिभावितं चित्तं कम्मनियं खायति, अभिञ्ञा सच्छिकरणीयेसु धम्मेसू’’ति. ततियं.