६. सञ्ञासुत्तं

३१७. सावत्थिनिदानं. ‘‘यो खो, भिक्खवे, रूपसञ्ञाय उप्पादो ठिति…पे… जरामरणस्स पातुभावो…पे… यो धम्मसञ्ञाय उप्पादो ठिति अभिनिब्बत्ति पातुभावो, दुक्खस्सेसो उप्पादो, रोगानं ठिति, जरामरणस्स पातुभावो. यो च खो, भिक्खवे, रूपसञ्ञाय निरोधो…पे… जरामरणस्स अत्थङ्गमो…पे… यो धम्मसञ्ञाय निरोधो वूपसमो अत्थङ्गमो, दुक्खस्सेसो निरोधो, रोगानं वूपसमो, जरामरणस्स अत्थङ्गमो’’ति. छट्ठं.