७. सोतापन्नसुत्तं

१६६. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं निसिन्नं खो आयस्मन्तं राधं भगवा एतदवोच – ‘‘पञ्चिमे, राध, उपादानक्खन्धा. कतमे पञ्च? रूपुपादानक्खन्धो…पे… विञ्ञाणुपादानक्खन्धो. यतो खो, राध, अरियसावको इमेसं पञ्चन्नं उपादानक्खन्धानं समुदयञ्च अत्थङ्गमञ्च अस्सादञ्च आदीनवञ्च निस्सरणञ्च यथाभूतं पजानाति – अयं वुच्चति, राध, अरियसावको सोतापन्नो अविनिपातधम्मो नियतो सम्बोधिपरायनो’’ति. सत्तमं.