७. समाधिमूलकअभिनीहारसुत्तं

६६८. सावत्थिनिदानं. ‘‘चत्तारोमे, भिक्खवे, झायी. कतमे चत्तारो? इध, भिक्खवे, एकच्चो झायी समाधिस्मिं समाधिकुसलो होति, न समाधिस्मिं अभिनीहारकुसलो. इध पन, भिक्खवे, एकच्चो झायी समाधिस्मिं अभिनीहारकुसलो होति, न समाधिस्मिं समाधिकुसलो. इध पन, भिक्खवे, एकच्चो झायी नेव समाधिस्मिं समाधिकुसलो होति, न च समाधिस्मिं अभिनीहारकुसलो. इध पन, भिक्खवे, एकच्चो झायी समाधिस्मिं समाधिकुसलो च होति, समाधिस्मिं अभिनीहारकुसलो च. तत्र, भिक्खवे, य्वायं झायी समाधिस्मिं समाधिकुसलो च होति समाधिस्मिं अभिनीहारकुसलो च अयं इमेसं चतुन्नं झायीनं अग्गो च सेट्ठो च मोक्खो च उत्तमो च पवरो च. सेय्यथापि, भिक्खवे, गवा खीरं…पे… पवरो चा’’ति. सत्तमं.