५७. वस्सवलाहकसुत्तं

६०६. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं निसिन्नो खो सो भिक्खु भगवन्तं एतदवोच – ‘‘को नु खो, भन्ते, हेतु, को पच्चयो, येनेकदा देवो वस्सती’’ति? ‘‘सन्ति, भिक्खु, वस्सवलाहका नाम देवा. तेसं यदा एवं होति – ‘यंनून मयं सकाय रतिया वसेय्यामा’ति, तेसं तं चेतोपणिधिमन्वाय देवो वस्सति. अयं खो, भिक्खु, हेतु, अयं पच्चयो, येनेकदा देवो वस्सती’’ति. सत्तपञ्ञासमं.

सत्तपञ्ञाससुत्तन्तं निट्ठितं.

वलाहकसंयुत्तं समत्तं.