६. दुतियअस्सादसुत्तं

२७. सावत्थिनिदानं. ‘‘रूपस्साहं, भिक्खवे, अस्सादपरियेसनं अचरिं. यो रूपस्स अस्सादो तदज्झगमं. यावता रूपस्स अस्सादो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. रूपस्साहं, भिक्खवे, आदीनवपरियेसनं अचरिं. यो रूपस्स आदीनवो तदज्झगमं. यावता रूपस्स आदीनवो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. रूपस्साहं, भिक्खवे, निस्सरणपरियेसनं अचरिं. यं रूपस्स निस्सरणं तदज्झगमं. यावता रूपस्स निस्सरणं पञ्ञाय मे तं सुदिट्ठं. वेदनायाहं, भिक्खवे… सञ्ञायाहं, भिक्खवे… सङ्खारानाहं, भिक्खवे… विञ्ञाणस्साहं, भिक्खवे, अस्सादपरियेसनं अचरिं. यो विञ्ञाणस्स अस्सादो तदज्झगमं. यावता विञ्ञाणस्स अस्सादो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. विञ्ञाणस्साहं, भिक्खवे, आदीनवपरियेसनं अचरिं. यो विञ्ञाणस्स आदीनवो तदज्झगमं. यावता विञ्ञाणस्स आदीनवो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. विञ्ञाणस्साहं, भिक्खवे, निस्सरणपरियेसनं अचरिं. यं विञ्ञाणस्स निस्सरणं तदज्झगमं. यावता विञ्ञाणस्स निस्सरणं पञ्ञाय मे तं सुदिट्ठं. यावकीवञ्चाहं, भिक्खवे, इमेसं पञ्चन्नं उपादानक्खन्धानं अस्सादञ्च अस्सादतो आदीनवञ्च आदीनवतो निस्सरणञ्च निस्सरणतो यथाभूतं नाब्भञ्ञासिं…पे… अब्भञ्ञासिं. ञाणञ्च पन मे दस्सनं उदपादि – ‘अकुप्पा मे विमुत्ति [चेतोविमुत्ति (सी. पी. क.)]; अयमन्तिमा जाति; नत्थि दानि पुनब्भवो’’’ति. छट्ठं.