१०. आनन्दसुत्तं

२१. सावत्थियं … आरामे. अथ खो आयस्मा आनन्दो येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा आनन्दो भगवन्तं एतदवोच – ‘‘‘निरोधो निरोधो’ति, भन्ते, वुच्चति. कतमेसानं खो, भन्ते, धम्मानं निरोधो [निरोधा (सी. पी.)] ‘निरोधो’ति वुच्चती’’ति? ‘‘रूपं खो, आनन्द, अनिच्चं सङ्खतं पटिच्चसमुप्पन्नं खयधम्मं वयधम्मं विरागधम्मं निरोधधम्मं. तस्स निरोधो [निरोधा (सी. पी.)] ‘निरोधो’ति वुच्चति. वेदना अनिच्चा सङ्खता पटिच्चसमुप्पन्ना खयधम्मा वयधम्मा विरागधम्मा निरोधधम्मा. तस्सा निरोधो ‘निरोधो’ति वुच्चति. सञ्ञा… सङ्खारा अनिच्चा सङ्खता पटिच्चसमुप्पन्ना खयधम्मा वयधम्मा विरागधम्मा निरोधधम्मा. तेसं निरोधो ‘निरोधो’ति वुच्चति. विञ्ञाणं अनिच्चं सङ्खतं पटिच्चसमुप्पन्नं खयधम्मं वयधम्मं विरागधम्मं निरोधधम्मं. तस्स निरोधो ‘निरोधो’ति वुच्चति. इमेसं खो, आनन्द, धम्मानं निरोधो ‘निरोधो’ति वुच्चती’’ति. दसमं.

अनिच्चवग्गो दुतियो.

तस्सुद्दानं –

अनिच्चं दुक्खं अनत्ता, यदनिच्चापरे तयो;

हेतुनापि तयो वुत्ता, आनन्देन च ते दसाति.