८. संयोजनियसुत्तं

१२०. सावत्थिनिदानं. ‘‘संयोजनिये च, भिक्खवे, धम्मे देसेस्सामी संयोजनञ्च. तं सुणाथ. कतमे च, भिक्खवे, संयोजनिया धम्मा, कतमं संयोजनं? रूपं, भिक्खवे, संयोजनियो धम्मो; यो तत्थ छन्दरागो, तं तत्थ संयोजनं. वेदना…पे… सञ्ञा… सङ्खारा… विञ्ञाणं संयोजनियो धम्मो; यो तत्थ छन्दरागो, तं तत्थ संयोजनं. इमे वुच्चन्ति, भिक्खवे, संयोजनिया धम्मा, इदं संयोजन’’न्ति. अट्ठमं.