८. कलिङ्गरसुत्तं

२३०. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा वेसालियं विहरति महावने कूटागारसालायं. तत्र खो भगवा भिक्खू आमन्तेसि ‘‘भिक्खवो’’ति. ‘‘भदन्ते’’ति ते भिक्खू भगवतो पच्चस्सोसुं. भगवा एतदवोच –

‘‘कलिङ्गरूपधाना, भिक्खवे, एतरहि लिच्छवी विहरन्ति अप्पमत्ता आतापिनो उपासनस्मिं. तेसं राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो न लभति ओतारं न लभति आरम्मणं. भविस्सन्ति, भिक्खवे, अनागतमद्धानं लिच्छवी सुखुमाला [सुकुमाला (सी.), सुखुमा (क.)] मुदुतलुनहत्थपादा [मुदुतलाहत्थपादा (स्या. कं.)] ते मुदुकासु सेय्यासु तूलबिम्बोहनासु [तूलबिम्बोहनासु (स्या. कं. पी.), तूलबिम्बोहनादीसु (सी.), तूलबिब्बोहनादीसु (क.)] यावसूरियुग्गमना सेय्यं कप्पिस्सन्ति. तेसं राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो लच्छति ओतारं लच्छति आरम्मणं.

‘‘कलिङ्गरूपधाना, भिक्खवे, एतरहि भिक्खू विहरन्ति अप्पमत्ता आतापिनो पधानस्मिं. तेसं मारो पापिमा न लभति ओतारं न लभति आरम्मणं. भविस्सन्ति, भिक्खवे, अनागतमद्धानं भिक्खू सुखुमा मुदुतलुनहत्थपादा. ते मुदुकासु सेय्यासु तूलबिम्बोहनासु यावसूरियुग्गमना सेय्यं कप्पिस्सन्ति. तेसं मारो पापिमा लच्छति ओतारं लच्छति आरम्मणं. तस्मातिह, भिक्खवे, एवं सिक्खितब्बं – ‘कलिङ्गरूपधाना विहरिस्साम अप्पमत्ता आतापिनो पधानस्मि’न्ति. एवञ्हि वो, भिक्खवे, सिक्खितब्ब’’न्ति. अट्ठमं.