१०. कुम्भण्डसुत्तं

२११. ‘‘इधाहं, आवुसो, गिज्झकूटा पब्बता ओरोहन्तो अद्दसं कुम्भण्डं पुरिसं वेहासं गच्छन्तं. सो गच्छन्तोपि तेव अण्डे खन्धे आरोपेत्वा गच्छति. निसीदन्तोपि तेस्वेव अण्डेसु निसीदति. तमेनं गिज्झापि काकापि कुललापि अनुपतित्वा अनुपतित्वा वितच्छेन्ति विराजेन्ति. सो सुदं अट्टस्सरं करोति…पे… एसो, भिक्खवे, सत्तो इमस्मिंयेव राजगहे गामकूटको अहोसि…पे…. दसमं.

पठमो वग्गो.

तस्सुद्दानं –

अट्ठि पेसि उभो गावघातका,

पिण्डो साकुणियो निच्छवोरब्भि;

असि सूकरिको सत्तिमागवि,

उसु कारणिको सूचि सारथि;

यो च सिब्बियति सूचको हि सो,

अण्डभारि अहु गामकूटकोति.