२-१०. रूपादिसुत्तनवकं

१९९. सावत्थियं विहरति…पे… ‘‘तं किं मञ्ञसि, राहुल, रूपा निच्चा वा अनिच्चा वा’’ति? ‘‘अनिच्चा, भन्ते’’…पे… सद्दा… गन्धा… रसा… फोट्ठब्बा… धम्मा….

‘‘चक्खुविञ्ञाणं…पे… सोतविञ्ञाणं… घानविञ्ञाणं… जिव्हाविञ्ञाणं… कायविञ्ञाणं… मनोविञ्ञाणं….

‘‘चक्खुसम्फस्सो…पे… सोतसम्फस्सो… घानसम्फस्सो… जिव्हासम्फस्सो… कायसम्फस्सो… मनोसम्फस्सो….

‘‘चक्खुसम्फस्सजा वेदना…पे… सोतसम्फस्सजा वेदना… घानसम्फस्सजा वेदना… जिव्हासम्फस्सजा वेदना… कायसम्फस्सजा वेदना… मनोसम्फस्सजा वेदना….

‘‘रूपसञ्ञा…पे… सद्दसञ्ञा… गन्धसञ्ञा… रससञ्ञा… फोट्ठब्बसञ्ञा… धम्मसञ्ञा….

‘‘रूपसञ्चेतना…पे… सद्दसञ्चेतना… गन्धसञ्चेतना… रससञ्चेतना… फोट्ठब्बसञ्चेतना… धम्मसञ्चेतना….

‘‘रूपतण्हा …पे… सद्दतण्हा… गन्धतण्हा… रसतण्हा… फोट्ठब्बतण्हा… धम्मतण्हा….

‘‘पथवीधातु…पे… आपोधातु… तेजोधातु… वायोधातु… आकासधातु … विञ्ञाणधातु….

‘‘रूपं …पे… वेदना… सञ्ञा… सङ्खारा… विञ्ञाणं निच्चं वा अनिच्चं वा’’ति? अनिच्चं, भन्ते…पे… एवं पस्सं राहुल…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानातीति. दसमं.