७. दसङ्गसुत्तं
११३. सावत्थियं विहरति…पे… ‘‘धातुसोव, भिक्खवे, सत्ता संसन्दन्ति समेन्ति. मिच्छादिट्ठिका मिच्छादिट्ठिकेहि सद्धिं संसन्दन्ति समेन्ति; मिच्छासङ्कप्पा…पे… मिच्छावाचा… मिच्छाकम्मन्ता… मिच्छाआजीवा… मिच्छावायामा… मिच्छासतिनो … मिच्छासमाधिनो मिच्छासमाधीहि सद्धिं संसन्दन्ति समेन्ति; मिच्छाञाणिनो मिच्छाञाणीहि सद्धिं संसन्दन्ति समेन्ति; मिच्छाविमुत्तिनो मिच्छाविमुत्तीहि सद्धिं संसन्दन्ति समेन्ति’’.
‘‘सम्मादिट्ठिका सम्मादिट्ठिकेहि सद्धिं संसन्दन्ति समेन्ति; सम्मासङ्कप्पा…पे… सम्मावाचा… सम्माकम्मन्ता… सम्माआजीवा… सम्मावायामा… सम्मासतिनो… सम्मासमाधिनो… सम्माञाणिनो सम्माञाणीहि सद्धिं संसन्दन्ति समेन्ति; सम्माविमुत्तिनो सम्माविमुत्तीहि सद्धिं संसन्दन्ति समेन्ती’’ति. सत्तमं.
सत्तन्नं सुत्तन्तानं उद्दानं –
असमाहितं दुस्सीलं, पञ्च सिक्खापदानि च;
सत्त कम्मपथा वुत्ता, दसकम्मपथेन च;
छट्ठं अट्ठङ्गिको वुत्तो, दसङ्गेन च सत्तमं.
कम्मपथवग्गो ततियो.