५. पथवीसुत्तं
७८. सावत्थियं विहरति…पे… ‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, पुरिसो महापथविया सत्त कोलट्ठिमत्तियो गुळिका उपनिक्खिपेय्य. तं किं मञ्ञथ, भिक्खवे, कतमं नु खो बहुतरं, या वा सत्त कोलट्ठिमत्तियो गुळिका उपनिक्खित्ता अयं [या (स्या. क.)] वा महापथवी’’ति?
‘‘एतदेव, भन्ते, बहुतरं, यदिदं महापथवी; अप्पमत्तिका सत्त कोलट्ठिमत्तियो गुळिका उपनिक्खित्ता. नेव सतिमं कलं उपेन्ति न सहस्सिमं कलं उपेन्ति न सतसहस्सिमं कलं उपेन्ति महापथविं उपनिधाय सत्त कोलट्ठिमत्तियो गुळिका उपनिक्खित्ता’’ति. ‘‘एवमेव खो, भिक्खवे…पे… धम्मचक्खुपटिलाभो’’ति. पञ्चमं.