१०. उतेनसुत्तं

७०. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा कोसम्बियं विहरति घोसितारामे. तेन खो पन समयेन रञ्ञो उतेनस्स [उदेनस्स (सी. स्या. पी.)] उय्यानगतस्स अन्तेपुरं दड्ढं होति, पञ्च च इत्थिसतानि [पञ्च इत्थिसतानि (सी. स्या. पी.)] कालङ्कतानि होन्ति सामावतीपमुखानि.

अथ खो सम्बहुला भिक्खू पुब्बण्हसमयं निवासेत्वा पत्तचीवरमादाय कोसम्बिं पिण्डाय पाविसिंसु. कोसम्बियं पिण्डाय चरित्वा पच्छाभत्तं पिण्डपातपटिक्कन्ता येन भगवा तेनुपसङ्कमिंसु; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदिंसु. एकमन्तं निसिन्ना खो ते भिक्खू भगवन्तं एतदवोचुं – ‘‘इध, भन्ते, रञ्ञो उतेनस्स उय्यानगतस्स अन्तेपुरं दड्ढं, पञ्च च इत्थिसतानि कालङ्कतानि सामावतीपमुखानि. तासं, भन्ते, उपासिकानं का गति को अभिसम्परायो’’ति?

‘‘सन्तेत्थ, भिक्खवे, उपासिकायो सोतापन्ना, सन्ति सकदागामिनियो, सन्ति अनागामिनियो. सब्बा ता, भिक्खवे, उपासिकायो अनिप्फला कालङ्कता’’ति.

अथ खो भगवा एतमत्थं विदित्वा तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘मोहसम्बन्धनो लोको, भब्बरूपोव दिस्सति;

उपधिबन्धनो [उपधिसम्बन्धनो (क. सी.)] बालो, तमसा परिवारितो;

सस्सतोरिव [सस्सति विय (क. सी.)] खायति, पस्सतो नत्थि किञ्चन’’न्ति. दसमं;

तस्सुद्दानं –

द्वे भद्दिया द्वे च सत्ता, लकुण्डको तण्हाखयो;

पपञ्चखयो च कच्चानो, उदपानञ्च उतेनोति.

चूळवग्गो [चुल्लवग्गो (सी.), चूलवग्गो (पी.)] सत्तमो निट्ठितो.