२. मेखलादायिकाथेरीअपदानं
२०. ‘‘सिद्धत्थस्स भगवतो, थूपकारापिका अहुं [थूपकार मकासहं (स्या.)];
मेखलिका मया दिन्ना, नवकम्माय सत्थुनो.
२१. ‘‘निट्ठिते च महाथूपे, मेखलं पुनदासहं;
लोकनाथस्स मुनिनो, पसन्ना सेहि पाणिभि.
२२. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं मेखलमदं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि, थूपकारस्सिदं फलं.
२३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवा.
२४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.
२५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं मेखलादायिका भिक्खुनी इमा गाथायो अभासित्थाति.
मेखलादायिकाथेरियापदानं दुतियं.