८. आदीनवञाणनिद्देसो

५३. कथं भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं? उप्पादो भयन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं. पवत्तं भयन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं. निमित्तं भयन्ति…पे… आयूहना भयन्ति…पे… पटिसन्धि भयन्ति… गति भयन्ति… निब्बत्ति भयन्ति… उपपत्ति भयन्ति… जाति भयन्ति… जरा भयन्ति… ब्याधि भयन्ति … मरणं भयन्ति… सोको भयन्ति… परिदेवो भयन्ति… उपायासो भयन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं.

अनुप्पादो खेमन्ति – सन्तिपदे ञाणं. अप्पवत्तं खेमन्ति – सन्तिपदे ञाणं…पे… अनुपायासो खेमन्ति – सन्तिपदे ञाणं.

उप्पादो भयं, अनुप्पादो खेमन्ति – सन्तिपदे ञाणं. पवत्तं भयं, अप्पवत्तं खेमन्ति – सन्तिपदे ञाणं…पे… उपायासो भयं, अनुपायासो खेमन्ति – सन्तिपदे ञाणं.

उप्पादो दुक्खन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं. पवत्तं दुक्खन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं…पे… उपायासो दुक्खन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं.

अनुप्पादो सुखन्ति – सन्तिपदे ञाणं. अप्पवत्तं सुखन्ति – सन्तिपदे ञाणं…पे… अनुपायासो सुखन्ति – सन्तिपदे ञाणं.

उप्पादो दुक्खं, अनुप्पादो सुखन्ति – सन्तिपदे ञाणं. पवत्तं दुक्खं, अप्पवत्तं सुखन्ति – सन्तिपदे ञाणं…पे… उपायासो दुक्खं, अनुपायासो सुखन्ति – सन्तिपदे ञाणं.

उप्पादो सामिसन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं. पवत्तं सामिसन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं…पे… उपायासो सामिसन्ति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं.

अनुप्पादो निरामिसन्ति – सन्तिपदे ञाणं. अप्पवत्तं निरामिसन्ति – सन्तिपदे ञाणं…पे… अनुपायासो निरामिसन्ति – सन्तिपदे ञाणं.

उप्पादो सामिसं, अनुप्पादो निरामिसन्ति – सन्तिपदे ञाणं. पवत्तं सामिसं, अप्पवत्तं निरामिसन्ति – सन्तिपदे ञाणं…पे… उपायासो सामिसं, अनुपायासो निरामिसन्ति – सन्तिपदे ञाणं.

उप्पादो सङ्खाराति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं. पवत्तं सङ्खाराति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं…पे… उपायासो सङ्खाराति – भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं.

अनुप्पादो निब्बानन्ति – सन्तिपदे ञाणं. अप्पवत्तं निब्बानन्ति – सन्तिपदे ञाणं…पे… अनुपायासो निब्बानन्ति – सन्तिपदे ञाणं.

उप्पादो सङ्खारा, अनुप्पादो निब्बानन्ति – सन्तिपदे ञाणं. पवत्तं सङ्खारा, अप्पवत्तं निब्बानन्ति – सन्तिपदे ञाणं…पे… उपायासो सङ्खारा, अनुपायासो निब्बानन्ति – सन्तिपदे ञाणं.

उप्पादञ्च पवत्तञ्च, निमित्तं दुक्खन्ति पस्सति;

आयूहनं पटिसन्धिं, ञाणं आदीनवे इदं.

अनुप्पादं अप्पवत्तं, अनिमित्तं सुखन्ति च;

अनायूहनं अप्पटिसन्धिं, ञाणं सन्तिपदे इदं.

इदं आदीनवे ञाणं, पञ्चठानेसु जायति;

पञ्चठाने सन्तिपदे, दस ञाणे पजानाति;

द्विन्नं ञाणानं कुसलता, नानादिट्ठीसु न कम्पतीति.

तं ञातट्ठेन ञाणं, पजाननट्ठेन पञ्ञा. तेन वुच्चति – ‘‘भयतुपट्ठाने पञ्ञा आदीनवे ञाणं’’.

आदीनवञाणनिद्देसो अट्ठमो.