५. पठमसीलसुत्तं
३२. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –
‘‘द्वीहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागतो पुग्गलो यथाभतं निक्खित्तो एवं निरये. कतमेहि द्वीहि? पापकेन च सीलेन, पापिकाय च दिट्ठिया. इमेहि खो, भिक्खवे, द्वीहि धम्मेहि समन्नागतो पुग्गलो यथाभतं निक्खित्तो एवं निरये’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –
‘‘पापकेन च सीलेन, पापिकाय च दिट्ठिया;
एतेहि द्वीहि धम्मेहि, यो समन्नागतो नरो;
कायस्स भेदा दुप्पञ्ञो, निरयं सोपपज्जती’’ति.
अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. पञ्चमं.