८. सङ्घभेदसुत्तं

१८. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एकधम्मो, भिक्खवे, लोके उप्पज्जमानो उप्पज्जति बहुजनाहिताय बहुजनासुखाय बहुनो जनस्स अनत्थाय अहिताय दुक्खाय देवमनुस्सानं. कतमो एकधम्मो? सङ्घभेदो. सङ्घे खो पन, भिक्खवे, भिन्ने अञ्ञमञ्ञं भण्डनानि चेव होन्ति, अञ्ञमञ्ञं परिभासा च होन्ति, अञ्ञमञ्ञं परिक्खेपा च होन्ति, अञ्ञमञ्ञं परिच्चजना च होन्ति. तत्थ अप्पसन्ना चेव नप्पसीदन्ति, पसन्नानञ्च एकच्चानं अञ्ञथत्तं होती’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘आपायिको नेरयिको, कप्पट्ठो सङ्घभेदको;

वग्गारामो अधम्मट्ठो, योगक्खेमा पधंसति [योगक्खेमतो धंसति (स्या. पी.), योगक्खेमा विमंसति (सी. क.)];

सङ्घं समग्गं भेत्वान [भित्वान (सी. क.), भिन्दित्वा (चूळव. ३५४; अ. नि. १०.३९)], कप्पं निरयम्हि पच्चती’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. अट्ठमं.