४. अविज्जानीवरणसुत्तं

१४. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘नाहं, भिक्खवे, अञ्ञं एकनीवरणम्पि समनुपस्सामि येन [येनेवं (?)] नीवरणेन निवुता पजा दीघरत्तं सन्धावन्ति संसरन्ति यथयिदं, भिक्खवे, अविज्जानीवरणं [अविज्जानीवरणेन (?)]. अविज्जानीवरणेन हि, भिक्खवे, निवुता पजा दीघरत्तं सन्धावन्ति संसरन्ती’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘नत्थञ्ञो एकधम्मोपि, येनेवं [येनेव (सी. पी. क.)] निवुता पजा;

संसरन्ति अहोरत्तं, यथा मोहेन आवुता.

‘‘ये च मोहं पहन्त्वान, तमोखन्धं [तमोक्खन्धं (सी. स्या. पी.)] पदालयुं;

न ते पुन संसरन्ति, हेतु तेसं न विज्जती’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. चतुत्थं.