१. मोहपरिञ्ञासुत्तं

११. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘मोहं, भिक्खवे, अनभिजानं अपरिजानं तत्थ चित्तं अविराजयं अप्पजहं अभब्बो दुक्खक्खयाय. मोहञ्च खो, भिक्खवे, अभिजानं परिजानं तत्थ चित्तं विराजयं पजहं भब्बो दुक्खक्खयाया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन मोहेन मूळ्हासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं मोहं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. पठमं.