७. फलदायकत्थेरअपदानं

३९. ‘‘पब्बते हिमवन्तम्हि, खराजिनधरो अहं;

फुस्सं जिनवरं दिस्वा, फलहत्थो फलं अदं.

४०. ‘‘यमहं फलमदासिं, विप्पसन्नेन चेतसा;

भवे निब्बत्तमानम्हि, फलं निब्बत्तते मम.

४१. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं फलं अददिं अहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं.

४२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा फलदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

फलदायकत्थेरस्सापदानं सत्तमं.