८. घोससञ्ञकत्थेरअपदानं

४४. ‘‘मिगलुद्दो पुरे आसिं, अरञ्ञे विपिने अहं;

अद्दसं विरजं बुद्धं, देवसङ्घपुरक्खतं.

४५. ‘‘चतुसच्चं पकासेन्तं, देसेन्तं अमतं पदं;

अस्सोसिं मधुरं धम्मं, सिखिनो लोकबन्धुनो.

४६. ‘‘घोसे चित्तं पसादेसिं, असमप्पटिपुग्गले;

तत्थ चित्तं पसादेत्वा, उत्तरिं [अतरिं (सी. पी.)] दुत्तरं भवं.

४७. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं सञ्ञमलभिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, घोससञ्ञायिदं फलं.

४८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

४९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

५०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा घोससञ्ञको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

घोससञ्ञकत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.