१०. नाळिकेरफलदायकत्थेरअपदानं

९१. ‘‘नगरे बन्धुमतिया, आरामिको अहं तदा;

अद्दसं विरजं बुद्धं, गच्छन्तं अनिलञ्जसे.

९२. ‘‘नाळिकेरफलं गय्ह, बुद्धसेट्ठस्सदासहं;

आकासे ठितको सन्तो, पटिग्गण्हि महायसो.

९३. ‘‘वित्तिसञ्जननो मय्हं, दिट्ठधम्मसुखावहो;

फलं बुद्धस्स दत्वान, विप्पसन्नेन चेतसा.

९४. ‘‘अधिगच्छिं तदा पीतिं, विपुलञ्च सुखुत्तमं;

उप्पज्जतेव रतनं, निब्बत्तस्स तहिं तहिं.

९५. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं फलं अददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं.

९६. ‘‘दिब्बचक्खु विसुद्धं मे, समाधिकुसलो अहं;

अभिञ्ञापारमिप्पत्तो, फलदानस्सिदं फलं.

९७. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

९८. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

९९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा नाळिकेरफलदायको थेरो इमा

गाथायो अभासित्थाति.

नाळिकेरफलदायकत्थेरस्सापदानं दसमं.

कणिकारवग्गो एकपञ्ञासमो.