५. उपड्ढदुस्सदायकत्थेरअपदानं

३१. ‘‘पदुमुत्तरभगवतो, सुजातो नाम सावको;

पंसुकूलं गवेसन्तो, सङ्कारे चरते [चरती (सी. क.)] तदा.

३२. ‘‘नगरे हंसवतिया, परेसं भतको अहं;

उपड्ढदुस्सं दत्वान, सिरसा अभिवादयिं.

३३. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

३४. ‘‘तेत्तिंसक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जमकारयिं;

सत्तसत्ततिक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं.

३५. ‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;

उपड्ढदुस्सदानेन, मोदामि अकुतोभयो.

३६. ‘‘इच्छमानो चहं अज्ज, सकाननं सपब्बतं;

खोमदुस्सेहि छादेय्यं, अड्ढदुस्सस्सिदं फलं.

३७. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, अड्ढदुस्सस्सिदं फलं.

३८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

४०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा उपड्ढदुस्सदायको थेरो इमा

गाथायो अभासित्थाति.

उपड्ढदुस्सदायकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.