५. कुम्मासदायकत्थेरअपदानं

५१. ‘‘एसनाय चरन्तस्स, विपस्सिस्स महेसिनो;

रित्तकं पत्तं दिस्वान, कुम्मासं पूरयिं अहं.

५२. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं भिक्खं अददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, कुम्मासस्स इदं फलं.

५३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

५४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

५५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा कुम्मासदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

कुम्मासदायकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.