१०. निमित्तब्याकरणियत्थेरअपदानं

५९. ‘‘अज्झोगाहेत्वा हिमवं, मन्ते वाचे महं तदा;

चतुपञ्ञाससहस्सानि, सिस्सा मय्हं उपट्ठहुं.

६०. ‘‘अधिता वेदगू सब्बे, छळङ्गे पारमिं गता;

सकविज्जाहुपत्थद्धा, हिमवन्ते वसन्ति ते.

६१. ‘‘चवित्वा तुसिता काया, देवपुत्तो महायसो;

उप्पज्जि मातुकुच्छिस्मिं, सम्पजानो पतिस्सतो.

६२. ‘‘सम्बुद्धे उपपज्जन्ते, दससहस्सि कम्पथ;

अन्धा चक्खुं अलभिंसु, उप्पज्जन्तम्हि नायके.

६३. ‘‘सब्बाकारं पकम्पित्थ, केवला वसुधा अयं;

निग्घोससद्दं सुत्वान, उब्बिज्जिंसु [विम्हयिंसु (स्या. क.)] महाजना.

६४. ‘‘सब्बे जना समागम्म, आगच्छुं मम सन्तिकं;

वसुधायं पकम्पित्थ, किं विपाको भविस्सति.

६५. ‘‘अवचासिं [विदस्सामि (स्या.)] तदा तेसं, मा भेथ [मा रोद (क.), माभायित्थ (स्या.)] नत्थि वो भयं;

विसट्ठा होथ सब्बेपि, उप्पादोयं सुवत्थिको [सुखत्थिको (स्या.)].

६६. ‘‘अट्ठहेतूहि सम्फुस्स [अट्ठहेतूहि सम्फस्स (स्या. पी.), अत्थहेतु निसंसयं (क.)], वसुधायं पकम्पति;

तथा निमित्ता दिस्सन्ति, ओभासो विपुलो महा.

६७. ‘‘असंसयं बुद्धसेट्ठो, उप्पज्जिस्सति चक्खुमा;

सञ्ञापेत्वान जनतं, पञ्चसीले कथेसहं.

६८. ‘‘सुत्वान पञ्च सीलानि, बुद्धुप्पादञ्च दुल्लभं;

उब्बेगजाता सुमना, तुट्ठहट्ठा अहंसु ते.

६९. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं निमित्तं वियाकरिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, ब्याकरणस्सिदं फलं.

७०. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

७१. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

७२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा निमित्तब्याकरणियो थेरो इमा

गाथायो अभासित्थाति.

निमित्तब्याकरणियत्थेरस्सापदानं दसमं.

सालकुसुमियवग्गो सत्तचत्तालीसमो.