८. पादपीठियत्थेरअपदानं

५०. ‘‘सुमेधो नाम सम्बुद्धो, अग्गो कारुणिको मुनि;

तारयित्वा बहू सत्ते, निब्बुतो सो महायसो.

५१. ‘‘सीहासनस्स सामन्ता, सुमेधस्स महेसिनो;

पसन्नचित्तो सुमनो, पादपीठमकारयिं.

५२. ‘‘कत्वान कुसलं कम्मं, सुखपाकं सुखुद्रयं;

पुञ्ञकम्मेन संयुत्तो, तावतिंसमगच्छहं.

५३. ‘‘तत्थ मे वसमानस्स, पुञ्ञकम्मसमङ्गिनो;

पदानि उद्धरन्तस्स, सोण्णपीठा भवन्ति मे.

५४. ‘‘लाभा तेसं सुलद्धं वो, ये लभन्ति उपस्सुतिं;

निब्बुते कारं कत्वान, लभन्ति विपुलं सुखं.

५५. ‘‘मयापि सुकतं कम्मं, वाणिज्जं सुप्पयोजितं;

पादपीठं करित्वान, सोण्णपीठं लभामहं.

५६. ‘‘यं यं दिसं पक्कमामि, केनचि किच्चयेनहं [पच्चयेनहं (सी. पी.)];

सोण्णपीठे अक्कमामि [सोण्णपीठेन कमामि (क.)], पुञ्ञकम्मस्सिदं फलं.

५७. ‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पादपीठस्सिदं फलं.

५८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

५९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

६०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पादपीठियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

पादपीठियत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.