२. कोलदायकत्थेरअपदानं

८. ‘‘अजिनेन निवत्थोहं, वाकचीरधरो तदा;

खारिया पूरयित्वान, कोलंहासिं ममस्समं [खारिभारं हरित्वान, कोलमाहरिमस्समं (सी. पी.)].

९. ‘‘तम्हि काले सिखी बुद्धो, एको अदुतियो अहु;

ममस्समं उपागच्छि, जानन्तो सब्बकालिकं.

१०. ‘‘सकं चित्तं पसादेत्वा, वन्दित्वान च सुब्बतं;

उभो हत्थेहि पग्गय्ह, कोलं बुद्धस्सदासहं.

११. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं फलमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, कोलदानस्सिदं फलं.

१२. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१३. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा कोलदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

कोलदायकत्थेरस्सापदानं दुतियं.