६. कळम्बदायकत्थेरअपदानं

५०. ‘‘रोमसो नाम सम्बुद्धो, वसते पब्बतन्तरे;

कळम्बं तस्स पादासिं, पसन्नो सेहि पाणिभि.

५१. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, कळम्बस्स इदं फलं.

५२. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

५३. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

५४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा कळम्बदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

कळम्बदायकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.