१. सकिंसम्मज्जकत्थेरअपदानं

१. ‘‘विपस्सिनो भगवतो, पाटलिं बोधिमुत्तमं;

दिस्वाव तं पादपग्गं, तत्थ चित्तं पसादयिं.

२. ‘‘सम्मज्जनिं गहेत्वान, बोधिं सम्मज्जि तावदे;

सम्मज्जित्वान तं बोधिं, अवन्दिं पाटलिं अहं.

३. ‘‘तत्थ चित्तं पसादेत्वा, सिरे कत्वान अञ्जलिं;

नमस्समानो तं बोधिं, गञ्छिं पटिकुटिं अहं.

४. ‘‘तादिमग्गेन गच्छामि, सरन्तो बोधिमुत्तमं;

अजगरो मं पीळेसि, घोररूपो महब्बलो.

५. ‘‘आसन्ने मे कतं कम्मं, फलेन तोसयी ममं;

कळेवरं मे गिलति, देवलोके रमामहं.

६. ‘‘अनाविलं मम चित्तं, विसुद्धं पण्डरं सदा;

सोकसल्लं न जानामि, चित्तसन्तापनं मम.

७. ‘‘कुट्ठं गण्डो किलासो च, अपमारो वितच्छिका;

दद्दु कण्डु च मे नत्थि, फलं सम्मज्जनायिदं [सम्मज्जने इदं (सी.)].

८. ‘‘सोको च परिदेवो च, हदये मे न विज्जति;

अभन्तं उजुकं चित्तं, फलं सम्मज्जनायिदं.

९. ‘‘समाधीसु न मज्जामि [समाधीसु न सज्जामि (सी.), समाधिं पुन पज्जामि (स्या)], विसदं होति मानसं;

यं यं समाधिमिच्छामि, सो सो सम्पज्जते ममं.

१०. ‘‘रजनीये न रज्जामि, अथो दुस्सनियेसु [दोसनियेसु (सी. स्या. क.)] च;

मोहनीये न मुय्हामि, फलं सम्मज्जनायिदं.

११. ‘‘एकनवुतितो [एकनवुते इतो (सी. स्या.)] कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलं सम्मज्जनायिदं.

१२. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

१३. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

१४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सकिंसम्मज्जको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

सकिंसम्मज्जकत्थेरस्सापदानं पठमं.