७. कदलिफलदायकत्थेरअपदानं

३७. ‘‘कणिकारंव जलितं, पुण्णमायेव [पुण्णमासेव (सी. क.)] चन्दिमं;

जलन्तं दीपरुक्खंव, अद्दसं लोकनायकं.

३८. ‘‘कदलिफलं पग्गय्ह, अदासिं सत्थुनो अहं;

पसन्नचित्तो सुमनो, वन्दित्वान अपक्कमिं.

३९. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं फलमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं.

४०. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

४१. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

४२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा कदलिफलदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

कदलिफलदायकत्थेरस्सापदानं सत्तमं.