१०. पुब्बकम्मपिलोतिकबुद्धअपदानं

६४. ‘‘अनोतत्तसरासन्ने, रमणीये सिलातले;

नानारतनपज्जोते, नानागन्धवनन्तरे.

६५. ‘‘महता भिक्खुसङ्घेन, परेतो [उपेतो (उदानट्ठकथायं ४ वग्गे, ८ सुत्ते)] लोकनायको;

आसीनो ब्याकरी तत्थ, पुब्बकम्मानि अत्तनो.

६६. [सुणाथ भिक्खवे मय्हं, यं कम्मं पकतं मया; एकं अरञ्ञिकं भिक्खुं, दिस्वा दिन्नं पिलोतिकं; पत्थितं पठमं बुद्धं, बुद्धत्ताय मया तदा; पिलोतियस्स कम्मस्स, बुद्धत्तेपि विपच्चति; गोपालको पुरे आसिं, गाविं पाजेति गोचरं; पिवन्तिं उदकं आविलं, गाविं दिस्वा निवारयिं; तेन कम्मविपाकेन, इध पच्छिमके भवे; विपासितो यदिच्छकं, न हि पातुं लभामहं (स्या.)] ‘‘सुणाथ भिक्खवो मय्हं, यं कम्मं पकतं मया;

पिलोतिकस्स कम्मस्स, बुद्धत्तेपि विपच्चति [सुणाथ भिक्खवे मय्हं, यं कम्मं पकतं मया; एकं अरञ्ञिकं भिक्खुं, दिस्वा दिन्नं पिलोतिकं; पत्थितं पठमं बुद्धं, बुद्धत्ताय मया तदा; पिलोतियस्स कम्मस्स, बुद्धत्तेपि विपच्चति; गोपालको पुरे आसिं, गाविं पाजेति गोचरं; पिवन्तिं उदकं आविलं, गाविं दिस्वा निवारयिं; तेन कम्मविपाकेन, इध पच्छिमके भवे; विपासितो यदिच्छकं, न हि पातुं लभामहं (स्या.)].

[१]

६७. ‘‘मुनाळि नामहं धुत्तो, पुब्बे अञ्ञासु जातिसु [अञ्ञाय जातिया (उदान अट्ठ.)];

पच्चेकबुद्धं सुरभिं [सरभुं (सी.)], अब्भाचिक्खिं अदूसकं.

६८. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, निरये संसरिं चिरं;

बहूवस्ससहस्सानि, दुक्खं वेदेसि वेदनं.

६९. ‘‘तेन कम्मावसेसेन, इध पच्छिमके भवे;

अब्भक्खानं मया लद्धं, सुन्दरिकाय कारणा.

[२]

७०. ‘‘सब्बाभिभुस्स बुद्धस्स, नन्दो नामासि सावको;

तं अब्भक्खाय निरये, चिरं संसरितं मया.

७१. ‘‘दसवस्ससहस्सानि, निरये संसरिं चिरं;

मनुस्सभावं लद्धाहं, अब्भक्खानं बहुं लभिं.

७२. ‘‘तेन कम्मावसेसेन, चिञ्चमानविका ममं;

अब्भाचिक्खि अभूतेन, जनकायस्स अग्गतो.

[३]

७३. ‘‘ब्राह्मणो सुतवा आसिं, अहं सक्कतपूजितो;

महावने पञ्चसते, मन्ते वाचेमि माणवे.

७४. ‘‘तत्थागतो [तमागतो (क.)] इसि भीमो, पञ्चाभिञ्ञो महिद्धिको;

तं चाहं आगतं दिस्वा, अब्भाचिक्खिं अदूसकं.

७५. ‘‘ततोहं अवचं सिस्से, कामभोगी अयं इसि;

मय्हम्पि भासमानस्स, अनुमोदिंसु माणवा.

७६. ‘‘ततो माणवका सब्बे, भिक्खमानं कुले कुले;

महाजनस्स आहंसु, कामभोगी अयं इसि.

७७. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, पञ्च भिक्खुसता इमे;

अब्भक्खानं लभुं सब्बे, सुन्दरिकाय कारणा.

[४]

७८. ‘‘वेमातुभातरं पुब्बे, धनहेतु हनिं अहं;

पक्खिपिं गिरिदुग्गस्मिं, सिलाय च अपिंसयिं.

७९. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, देवदत्तो सिलं खिपि;

अङ्गुट्ठं पिंसयी पादे, मम पासाणसक्खरा.

[५]

८०. ‘‘पुरेहं दारको हुत्वा, कीळमानो महापथे;

पच्चेकबुद्धं दिस्वान, मग्गे सकलिकं [सक्खलिकं (क.)] खिपिं [दहिं (स्या.)].

८१. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, इध पच्छिमके भवे;

वधत्थं मं देवदत्तो, अभिमारे पयोजयि.

[६]

८२. ‘‘हत्थारोहो पुरे आसिं, पच्चेकमुनिमुत्तमं;

पिण्डाय विचरन्तं तं, आसादेसिं गजेनहं.

८३. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, भन्तो [दन्तो (क.)] नाळागिरी गजो;

गिरिब्बजे पुरवरे, दारुणो समुपागमि [मं उपागमि (सी.)].

[७]

८४. ‘‘राजाहं पत्थिवो [पत्तिको (स्या. क.), खत्तियो (उदान अट्ठ.)] आसिं, सत्तिया पुरिसं हनिं;

तेन कम्मविपाकेन, निरये पच्चिसं भुसं.

८५. ‘‘कम्मुनो तस्स सेसेन, इदानि सकलं मम;

पादे छविं पकप्पेसि [पकोपेसि (सी.)], न हि कम्मं विनस्सति.

[८]

८६. ‘‘अहं केवट्टगामस्मिं, अहुं केवट्टदारको;

मच्छके घातिते दिस्वा, जनयिं सोमनस्सकं [सोमनस्सहं (उदान अट्ठ.)].

८७. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, सीसदुक्खं अहू मम;

सब्बे सक्का च हञ्ञिंसु, यदा हनि विटटूभो [विटटुभो (स्या. क.)].

[९]

८८. ‘‘फुस्सस्साहं पावचने, सावके परिभासयिं;

यवं खादथ भुञ्जथ, मा च भुञ्जथ सालयो.

८९. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, तेमासं खादितं यवं;

निमन्तितो ब्राह्मणेन, वेरञ्जायं वसिं तदा.

[१०]

९०. ‘‘निब्बुद्धे वत्तमानम्हि, मल्लपुत्तं निहेठयिं [निसेधयिं (स्या. क.)];

तेन कम्मविपाकेन, पिट्ठिदुक्खं अहू मम.

[११]

९१. ‘‘तिकिच्छको अहं आसिं, सेट्ठिपुत्तं विरेचयिं;

तेन कम्मविपाकेन, होति पक्खन्दिका मम.

[१२]

९२. ‘‘अवचाहं जोतिपालो, सुगतं कस्सपं तदा;

कुतो नु बोधि मुण्डस्स, बोधि परमदुल्लभा.

९३. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, अचरिं दुक्करं बहुं;

छब्बस्सानुरुवेळायं, ततो बोधिमपापुणिं.

९४. ‘‘नाहं एतेन मग्गेन, पापुणिं बोधिमुत्तमं;

कुम्मग्गेन गवेसिस्सं, पुब्बकम्मेन वारितो.

९५. ‘‘पुञ्ञपापपरिक्खीणो, सब्बसन्तापवज्जितो;

असोको अनुपायासो, निब्बायिस्समनासवो.

९६. ‘‘एवं जिनो वियाकासि, भिक्खुसङ्घस्स अग्गतो;

सब्बाभिञ्ञाबलप्पत्तो, अनोतत्ते महासरे’’ति.

इत्थं सुदं भगवा अत्तनो पुब्बचरितं कम्मपिलोतिकं नाम बुद्धापदानधम्मपरियायं अभासित्थाति.

पुब्बकम्मपिलोतिकं नाम बुद्धापदानं दसमं.

अवटफलवग्गो एकूनचत्तालीसमो.