१०. अनुसंसावकत्थेरअपदानं

४३. ‘‘पिण्डाय चरमानाहं, विपस्सिमद्दसं जिनं;

उळुङ्गभिक्खं पादासिं, द्विपदिन्दस्स तादिनो.

४४. ‘‘पसन्नचित्तो सुमनो, अभिवादेसहं तदा;

अनुसंसावयिं बुद्धं, उत्तमत्थस्स पत्तिया.

४५. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, अनुसंसावयिं अहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, अनुसंसावना फलं.

४६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा अनुसंसावको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

अनुसंसावकत्थेरस्सापदानं दसमं.

चितकपूजकवग्गो तिंसतिमो.

तस्सुद्दानं –

चितकं पारिछत्तो च, सद्दगोसीससन्थरं;

पादो पदेसं सरणं, अम्बो संसावकोपि च;

अट्ठतालीस गाथायो, गणितायो विभाविभि.

अथ वग्गुद्दानं –

कणिकारो हत्थिददो, आलम्बणुदकासनं;

तुवरं थोमको चेव, उक्खेपं सीसुपधानं.

पण्णदो चितपूजी च, गाथायो चेव सब्बसो;

चत्तारि च सतानीह, एकपञ्ञासमेव च.

पञ्चवीससता सब्बा, द्वासत्तति तदुत्तरि;

तिसतं अपदानानं, गणिता अत्थदस्सिभि.

कणिकारवग्गदसकं.