१. थोमकत्थेरअपदानं

१. ‘‘देवलोके ठितो सन्तो, विपस्सिस्स महेसिनो;

धम्मं सुणित्वा मुदितो, इमं वाचं अभासहं.

२. ‘‘‘नमो ते पुरिसाजञ्ञ, नमो ते पुरिसुत्तम;

बहुज्जनं [बहुं जनं (सी.)] तारयसि, देसेन्तो अमतं पदं’.

३. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं वाचमभणिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, थोमनाय इदं फलं.

४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा थोमको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

थोमकत्थेरस्सापदानं पठमं.