६. वण्णकारत्थेरअपदानं

२३. ‘‘नगरे अरुणवतिया, वण्णकारो अहं तदा;

चेतिये दुस्सभण्डानि, नानावण्णं रजेसहं [रजिं अहं (क.), रजेमहं (स्या.)].

२४. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं वण्णं रजयिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, वण्णदानस्सिदं फलं.

२५. ‘‘इतो तेवीसतिकप्पे, वण्णसम [चन्दुपम (सी.), चन्दसम (स्या.)] सनामको;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

२६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा वण्णकारो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

वण्णकारत्थेरस्सापदानं छट्ठं.