२. तिणसन्थारकत्थेरअपदानं

६. ‘‘यदा वनवासी [यं दायवासिको (सी.)] इसि, तिणं लायति सत्थुनो;

सब्बे पदक्खिणावट्टा [पदक्खिणावत्ता (सी. स्या.)], पथब्या [पुथव्या (सी.)] निपतिंसु ते.

७. ‘‘तमहं तिणमादाय, सन्थरिं धरणुत्तमे;

तीणेव तालपत्तानि, आहरित्वानहं तदा.

८. ‘‘तिणेन छदनं कत्वा, सिद्धत्थस्स अदासहं;

सत्ताहं धारयुं तस्स [तत्थ (स्या.)], देवमानुससत्थुनो.

९. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं तिणं अददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, तिणदानस्सिदं फलं.

१०. ‘‘पञ्चसट्ठिम्हितो कप्पे, चत्तारोसुं महद्धना;

सत्तरतनसम्पन्ना, चक्कवत्ती महब्बला.

११. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिणसन्थारको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

तिणसन्थारकत्थेरस्सापदानं दुतियं.