३. नन्दत्थेरअपदानं
२७. ‘‘पदुमुत्तरस्स भगवतो, लोकजेट्ठस्स तादिनो;
वत्थं खोमं मया दिन्नं, सयम्भुस्स महेसिनो.
२८. ‘‘तं मे बुद्धो वियाकासि, जलजुत्तरनामको;
‘इमिना वत्थदानेन, हेमवण्णो भविस्ससि.
२९. ‘‘‘द्वे सम्पत्ती अनुभोत्वा, कुसलमूलेहि चोदितो;
गोतमस्स भगवतो, कनिट्ठो त्वं भविस्ससि.
३०. ‘‘‘रागरत्तो सुखसीलो, कामेसु गेधमायुतो;
बुद्धेन चोदितो सन्तो, तदा [ततो (स्या.)] त्वं पब्बजिस्ससि.
३१. ‘‘‘पब्बजित्वान त्वं तत्थ, कुसलमूलेन चोदितो;
सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्ससिनासवो’.
३२. ‘‘सत्त [सत (स्या.)] कप्पसहस्सम्हि, चतुरो चेळनामका;
सट्ठि कप्पसहस्सम्हि, उपचेला चतुज्जना.
३३. ‘‘पञ्च कप्पसहस्सम्हि, चेळाव चतुरो जना;
सत्तरतनसम्पन्ना, चतुदीपम्हि इस्सरा.
३४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा नन्दो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
नन्दत्थेरस्सापदानं ततियं.