३. नन्दत्थेरअपदानं

२७. ‘‘पदुमुत्तरस्स भगवतो, लोकजेट्ठस्स तादिनो;

वत्थं खोमं मया दिन्नं, सयम्भुस्स महेसिनो.

२८. ‘‘तं मे बुद्धो वियाकासि, जलजुत्तरनामको;

‘इमिना वत्थदानेन, हेमवण्णो भविस्ससि.

२९. ‘‘‘द्वे सम्पत्ती अनुभोत्वा, कुसलमूलेहि चोदितो;

गोतमस्स भगवतो, कनिट्ठो त्वं भविस्ससि.

३०. ‘‘‘रागरत्तो सुखसीलो, कामेसु गेधमायुतो;

बुद्धेन चोदितो सन्तो, तदा [ततो (स्या.)] त्वं पब्बजिस्ससि.

३१. ‘‘‘पब्बजित्वान त्वं तत्थ, कुसलमूलेन चोदितो;

सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्ससिनासवो’.

३२. ‘‘सत्त [सत (स्या.)] कप्पसहस्सम्हि, चतुरो चेळनामका;

सट्ठि कप्पसहस्सम्हि, उपचेला चतुज्जना.

३३. ‘‘पञ्च कप्पसहस्सम्हि, चेळाव चतुरो जना;

सत्तरतनसम्पन्ना, चतुदीपम्हि इस्सरा.

३४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा नन्दो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

नन्दत्थेरस्सापदानं ततियं.