१. सीहासनदायकत्थेरअपदानं

१. ‘‘निब्बुते लोकनाथम्हि, सिद्धत्थे द्विपदुत्तमे [दिपदुत्तमे (सी. स्या.)];

वित्थारिके पावचने, बाहुजञ्ञम्हि सासने.

२. ‘‘पसन्नचित्तो सुमनो, सीहासनमकासहं;

सीहासनं करित्वान, पादपीठमकासहं.

३. ‘‘सीहासने च वस्सन्ते, घरं तत्थ अकासहं;

तेन चित्तप्पसादेन, तुसितं उपपज्जहं.

४. ‘‘आयामेन चतुब्बीस, योजनं आसि [योजनासिंसु (स्या. क.)] तावदे;

विमानं सुकतं मय्हं, वित्थारेन चतुद्दस.

५. ‘‘सतं [सत्त (स्या.)] कञ्ञासहस्सानि, परिवारेन्ति मं सदा;

सोण्णमयञ्च पल्लङ्कं, ब्यम्हे आसि सुनिम्मितं.

६. ‘‘हत्थियानं अस्सयानं, दिब्बयानं उपट्ठितं;

पासादा सिविका चेव, निब्बत्तन्ति यदिच्छकं.

७. ‘‘मणिमया च पल्लङ्का, अञ्ञे सारमया बहू;

निब्बत्तन्ति ममं सब्बे, सीहासनस्सिदं फलं.

८. ‘‘सोण्णमया रूपिमया, फलिकावेळुरियामया;

पादुका अभिरूहामि, पादपीठस्सिदं फलं.

९. ‘‘चतुन्नवुतितो [चतुनवुते इतो (सी. स्या.)] कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पुञ्ञकम्मस्सिदं फलं.

१०. ‘‘तेसत्ततिम्हितो कप्पे, इन्दनामा तयो जना;

द्वेसत्ततिम्हितो कप्पे, तयो सुमननामका.

११. ‘‘समसत्ततितो कप्पे, तयो वरुणनामका;

सत्तरतनसम्पन्ना, चतुदीपम्हि इस्सरा.

१२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सीहासनदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सीहासनदायकत्थेरस्सापदानं पठमं.