९. पुन्नागपुप्फियत्थेरअपदानं
४६. ‘‘काननं वनमोगय्ह, वसामि लुद्दको अहं;
पुन्नागं पुप्फितं दिस्वा, बुद्धसेट्ठं अनुस्सरिं.
४७. ‘‘तं पुप्फं ओचिनित्वान, सुगन्धं गन्धितं सुभं;
थूपं करित्वा पुलिने, बुद्धस्स अभिरोपयिं.
४८. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं पुप्फमभिपूजयिं;
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.
४९. ‘‘एकम्हि नवुते कप्पे, एको आसिं तमोनुदो;
सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.
५०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा पुन्नागपुप्फियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
पुन्नागपुप्फियत्थेरस्सापदानं नवमं.