३. वीथिसम्मज्जकत्थेरअपदानं

१५. ‘‘उदेन्तं सतरंसिंव, पीतरंसिंव [सितरंसिंव (सी. स्या.)] भाणुमं;

पन्नरसे यथा चन्दं, निय्यन्तं लोकनायकं.

१६. ‘‘अट्ठसट्ठिसहस्सानि, सब्बे खीणासवा अहुं;

परिवारिंसु सम्बुद्धं, द्विपदिन्दं नरासभं.

१७. ‘‘सम्मज्जित्वान तं वीथिं, निय्यन्ते लोकनायके;

उस्सापेसिं धजं तत्थ, विप्पसन्नेन चेतसा.

१८. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं धजं अभिरोपयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, धजदानस्सिदं फलं.

१९. ‘‘इतो चतुत्थके कप्पे, राजाहोसिं महब्बलो;

सब्बाकारेन सम्पन्नो, सुधजो इति विस्सुतो.

२०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा वीथिसम्मज्जको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

वीथिसम्मज्जकत्थेरस्सापदानं ततियं.