१. बन्धुजीवकत्थेरअपदानं

१. ‘‘चन्दंव विमलं सुद्धं, विप्पसन्नमनाविलं;

नन्दीभवपरिक्खीणं, तिण्णं लोके विसत्तिकं.

२. ‘‘निब्बापयन्तं जनतं, तिण्णं [दिस्वा (?)] तारयतं वरं [तारयतं मुनिं (स्या.)];

मुनिं वनम्हि झायन्तं [वनस्मिं झायमानं तं (सी. स्या.)], एकग्गं सुसमाहितं.

३. ‘‘बन्धुजीवकपुप्फानि, लगेत्वा सुत्तकेनहं;

बुद्धस्स अभिरोपयिं, सिखिनो लोकबन्धुनो.

४. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

५. ‘‘इतो सत्तमके कप्पे, मनुजिन्दो महायसो;

समन्तचक्खु नामासि, चक्कवत्ती महब्बलो.

६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा बन्धुजीवको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

बन्धुजीवकत्थेरस्सापदानं पठमं.