६. कुसुमासनियत्थेरअपदानं
६५. ‘‘नगरे धञ्ञवतिया, अहोसिं ब्राह्मणो तदा;
लक्खणे इतिहासे च, सनिघण्डुसकेटुभे.
६६. ‘‘पदको वेय्याकरणो, निमित्तकोविदो अहं;
मन्ते च सिस्से वाचेसिं, तिण्णं वेदान पारगू.
६७. ‘‘पञ्च उप्पलहत्थानि, पिट्ठियं ठपितानि मे;
आहुतिं यिट्ठुकामोहं, पितुमातुसमागमे.
६८. ‘‘तदा विपस्सी भगवा, भिक्खुसङ्घपुरक्खतो;
ओभासेन्तो दिसा सब्बा, आगच्छति नरासभो.
६९. ‘‘आसनं पञ्ञपेत्वान, निमन्तेत्वा महामुनिं;
सन्थरित्वान तं पुप्फं, अभिनेसिं सकं घरं.
७०. ‘‘यं मे अत्थि सके गेहे, आमिसं पच्चुपट्ठितं;
ताहं बुद्धस्स पादासिं, पसन्नो सेहि पाणिभि.
७१. ‘‘भुत्ताविं कालमञ्ञाय, पुप्फहत्थमदासहं;
अनुमोदित्वान सब्बञ्ञू, पक्कामि उत्तरामुखो.
७२. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं पुप्फमददिं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि, पुप्फदानस्सिदं फलं.
७३. ‘‘अनन्तरं इतो कप्पे, राजाहुं वरदस्सनो;
सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.
७४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा कुसुमासनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
कुसुमासनियत्थेरस्सापदानं छट्ठं.