१०. पदुमपूजकत्थेरअपदानं

९७. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, गोतमो नाम पब्बतो;

नानारुक्खेहि सञ्छन्नो, महाभूतगणालयो.

९८. ‘‘वेमज्झम्हि च तस्सासि, अस्समो अभिनिम्मितो;

पुरक्खतो ससिस्सेहि, वसामि अस्समे अहं.

९९. ‘‘आयन्तु मे सिस्सगणा, पदुमं आहरन्तु मे;

बुद्धपूजं करिस्सामि, द्विपदिन्दस्स तादिनो.

१००. ‘‘एवन्ति ते पटिस्सुत्वा, पदुमं आहरिंसु मे;

तथा निमित्तं कत्वाहं, बुद्धस्स अभिरोपयिं.

१०१. ‘‘सिस्से तदा समानेत्वा, साधुकं अनुसासहं;

मा खो तुम्हे पमज्जित्थ, अप्पमादो सुखावहो.

१०२. ‘‘एवं समनुसासित्वा, ते सिस्से वचनक्खमे;

अप्पमादगुणे युत्तो, तदा कालङ्कतो अहं.

१०३. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं पुप्फमभिरोपयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

१०४. ‘‘एकपञ्ञासकप्पम्हि, राजा आसिं जलुत्तमो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

१०५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पदुमपूजको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति;

पदुमपूजकत्थेरस्सापदानं दसमं.

सेरेय्यवग्गो तेरसमो.