१. महापरिवारकत्थेरअपदानं

१. ‘‘विपस्सी नाम भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो;

अट्ठसट्ठिसहस्सेहि, पाविसि बन्धुमं तदा.

२. ‘‘नगरा अभिनिक्खम्म, अगमं दीपचेतियं;

अद्दसं विरजं बुद्धं, आहुतीनं पटिग्गहं.

३. ‘‘चुल्लासीतिसहस्सानि, यक्खा मय्हं उपन्तिके;

उपट्ठहन्ति सक्कच्चं [मं निच्चं (क.)], इन्दंव तिदसा गणा.

४. ‘‘भवना अभिनिक्खम्म, दुस्सं पग्गय्हहं तदा;

सिरसा अभिवादेसिं, तञ्चादासिं महेसिनो.

५. ‘‘अहो बुद्धो अहो धम्मो, अहो नो सत्थु सम्पदा;

बुद्धस्स आनुभावेन, वसुधायं पकम्पथ.

६. ‘‘तञ्च अच्छरियं दिस्वा, अब्भुतं लोमहंसनं;

बुद्धे चित्तं पसादेमि, द्विपदिन्दम्हि तादिने.

७. ‘‘सोहं चित्तं पसादेत्वा, दुस्सं दत्वान सत्थुनो;

सरणञ्च उपागच्छिं, सामच्चो सपरिज्जनो.

८. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

९. ‘‘इतो पन्नरसे कप्पे, सोळसासुं सुवाहना [सोळसासिंसु वाहनो (स्या.)];

सत्तरतनसम्पन्ना, चक्कवत्ती महब्बला.

१०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा महापरिवारको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

महापरिवारकत्थेरस्सापदानं पठमं.